Informacje dotyczące dyrektywy MiFID

Wybierz interesujący Cię temat:

MiFID i umowa pośrednictwa
Informacje na temat dyrektywy w sprawie rynków finansowych oraz umowy pośrednictwa.

Dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych – MiFID

MiFID1 - skrót od Markets in Financial Instruments Directive (Dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych) – to dyrektywa europejska, która z dniem 1 listopada 2007 została wdrożona w Europejskim Obszarze Gospodarczym obejmującym wszystkie 27 państw członkowskich Unii Europejskiej, a także Norwegię, Islandię i Liechtenstein. Podstawowym celem Dyrektywy MiFID jest ochrona inwestorów, promowanie dalszej konkurencji w sektorze usług finansowych oraz zwiększona przejrzystość rynku.

W polskim systemie prawnym przepisy Dyrektywy MIFID zostały zaimplementowane w szeregu ustaw m. in. w Ustawie o obrocie instrumentami finansowymi („Ustawa”) oraz towarzyszących jej rozporządzeniach.

Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi

Wymogi Ustawy nakładają na instytucje rynku finansowego, w tym ING Bank Śląski S.A., szereg obowiązków, które są korzystne z punktu widzenia ochrony interesu Klienta.
Obowiązki te dotyczą w szczególności:

  • nadania kategorii Klienta, określającej poziom ochrony w ramach świadczonej usługi,
  • dokonywania oceny czy instrument finansowy lub usługa są odpowiednie dla danego Klienta,
  • zasad postępowania Banku w przypadku powstania konfliktu interesów,
  • konieczności zawarcia umowy dotyczącej przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia lub odkupienia tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania.

Umowa pośrednictwa

Wszyscy Klienci, którzy, począwszy od dnia 22 kwietnia 2010 roku, chcą korzystać z pośrednictwa Banku w zakresie obsługi funduszy inwestycyjnych, są zobowiązani do zawarcia z Bankiem umowy o świadczenie przez ING Bank Śląski S.A. usług przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia lub odkupienia tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania (dalej: Umowa pośrednictwa).

Szczegółowe zasady realizacji usługi świadczonej na podstawie Umowy pośrednictwa oraz koszty i opłaty z tym związane określa Regulamin świadczenia przez ING Bank Śląski S.A. usług przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia lub odkupienia tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania oraz Komunikat dla Klientów korzystających z usług Banku w zakresie przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia lub odkupienia tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania.

Pełna treść regulaminu i komunikatu

Bank udostępnia funkcję podpisania Umowy pośrednictwa poprzez system bankowości internetowej Moje ING i ING BankOnLine Klientom, którzy wcześniej zawarli Umowę ramową o korzystanie z systemu bankowości internetowej (umowa ta została udostępniona Klientom Banku począwszy od 20.05.2013 r.). Od 1 czerwca 2016 r. Umowę ramową można zawrzeć również poprzez system bankowości internetowej Moje ING i ING BankOnLine.

Jak podpisać umowę pośrednictwa?

W oddziale - mamy ich ponad 370  Znajdź oddział

W systemie bankowości internetowej  Zaloguj się

1 Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG).

 

Klasyfikacja klientów w rozumieniu ustawy
Zasady klasyfikacji klientów przed rozpoczęciem świadczenia usług inwestycyjnych.

Klasyfikacja

Bank dokonuje klasyfikacji Klientów w oparciu o kryteria i zasady określone w Ustawie o obrocie instrumentami finansowymi oraz wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze.

W celu zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa i ochrony klientów, Bank dokonuje podziału Klientów na trzy kategorie:

  • Klient detaliczny,
  • Klient profesjonalny,
  • Uprawniony kontrahent.

Każda z tych kategorii zapewnia inny poziom ochrony w toku świadczenia usług inwestycyjnych na rzecz Klienta. Najwyższy poziom ochrony zapewnia kategoria „Klient detaliczny”. Dlatego wszyscy klienci indywidualni banku otrzymują kategorię klienta detalicznego. Jej zakres zmniejsza się wraz ze zmianą kategorii na Klienta profesjonalnego i Uprawnionego kontrahenta.

U podstaw takiej kategoryzacji klientów leży uznanie, iż różnym typom klientów należy zapewnić inny poziom ochrony oraz przekazać odpowiednie informacje na temat produktów i usług inwestycyjnych świadczonych przez firmę inwestycyjną. Klientowi przysługuje prawo do złożenia wniosku o zmianę przyznanej przez Bank kategorii. Bank mając na uwadze zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa i ochrony klienta może odmówić zmiany kategorii na inną.

Klient detaliczny

Klienci detaliczni to wszyscy klienci, którzy nie należą do grupy Klientów profesjonalnych lub Uprawnionych kontrahentów.

Klienci detaliczni podlegają najszerszej ochronie, która polega m.in. na przekazywaniu Klientom informacji o produktach i usługach inwestycyjnych, a zwłaszcza o związanym z nimi ryzyku, badaniu odpowiedniości oferowanych Klientom usług i produktów, stosowaniu w stosunku do Klientów określonych polityk.

Klient profesjonalny

Klienci profesjonalni to m.in. przedsiębiorcy, którzy spełniają co najmniej dwa z poniższych wymogów:

  • suma bilansowa wynosi co najmniej 20 mln EUR
  • wartość przychodów ze sprzedaży wynosi co najmniej 40 mln EUR
  • kapitał własny lub fundusz własny Klienta wynosi co najmniej 2 mln EUR

Klienci profesjonalni podlegają mniejszej ochronie niż Klienci detaliczni, ponieważ zakłada się, iż posiadają wystarczającą wiedzę i doświadczenie w zakresie inwestycji.

Uprawniony kontrahent

Klienci, z którymi Bank w ramach świadczenia usługi wykonywania zleceń, usługi przyjmowania i przekazywania zleceń lub w ramach nabywania lub zbywania instrumentów finansowych na własny rachunek, zawiera transakcje lub pośredniczy w ich zawieraniu, jest uprawnionym kontrahentem i których wykonywana działalność m.in. należy do jednej z poniższych kategorii:

  • bank
  • firma inwestycyjna
  • zakład ubezpieczeń
  • fundusz inwestycyjny lub TFI
  • fundusz emerytalny lub towarzystwo emerytalne
  • towarowy dom maklerski
  • inna instytucja finansowa uprawniona na mocy przepisów wspólnotowych lub przepisów krajowych
  • jednostka administracji rządowej lub samorządowej
  • organ publiczny, który zarządza długiem publicznym
  • Bank Centralny
  • Bank Światowy, Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Europejski Bank Centralny, Europejski Bank Inwestycyjny lub inna organizacja międzynarodowa

 

Badanie profilu inwestycyjnego klienta
Informacje na temat zasad przeprowadzania badania profilu inwestycyjnego klienta.

Przed zawarciem z Klientem umowy o świadczenie usługi inwestycyjnej (innej niż usługa doradztwa inwestycyjnego lub zarządzania portfelami), Bank zwraca się do Klienta o przedstawienie informacji niezbędnych do dokonania oceny, czy dana usługa lub instrument finansowy są dla niego odpowiednie.

W celu przeprowadzenia takiej oceny Bank prosi Klienta o przedstawienie informacji związanych z jego wiedzą i doświadczeniem w zakresie inwestowania w instrumenty finansowe. Ww. proces badania profilu inwestycyjnego może zostać przeprowadzony za pośrednictwem systemu bankowości internetowej lub w oddziale Banku.

Na podstawie przekazanych przez Klienta informacji Bank, każdorazowo przed dokonaniem przez Klienta inwestycji, ostrzega go, że dany produkt inwestycyjny lub usługa inwestycyjna są dla niego nieodpowiednie.

Klient może odmówić udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w badaniu profilu inwestycyjnego. Wiąże się to jednak z brakiem możliwości wskazania przez Bank Klientowi, że dany produkt bądź usługa inwestycyjna jest dla Klienta nieodpowiednia.

Powtórne badanie profilu inwestycyjnego może zostać przeprowadzone w oddziale lub w bankowości internetowej w każdym momencie na życzenie Klienta.

W przypadku świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego lub zarządzania portfelami, Bank (przed rozpoczęciem usługi) zwraca się do Klienta o przedstawienie podstawowych informacji dotyczących poziomu wiedzy o inwestowaniu w zakresie instrumentów finansowych, doświadczenia inwestycyjnego, sytuacji finansowej oraz celów inwestycyjnych.

Uzyskane od Klienta informacje, uwzględniające jego indywidualną sytuację, pozwalają na dokonanie przez Bank oceny czy dana usługa jest dla Klienta odpowiednia

 

Polityka w zakresie przeciwdziałania konfliktom interesów
Zasady przeciwdziałania konfliktom interesów oraz postępowania w przypadku jego powstania.

Polityka

Bank przeciwdziała wystąpieniu konfliktów interesów poprzez wprowadzenie stosownych regulacji, w tym w szczególności Polityki w zakresie przeciwdziałania konfliktom interesów, regulującej zasady postępowania Banku w przypadku powstania konfliktu interesów.

Jeżeli zastosowane przez Bank zasady i środki przeciwdziałania konfliktom interesów nie zapewnią wystarczającej ochrony przed wystąpieniem rzeczywistego konfliktu interesów i powstanie ryzyko naruszenia interesów Klienta, Bank podejmie i zastosuje odpowiednie środki organizacyjne w celu zapobieżenia niekorzystnemu oddziaływaniu konfliktów interesów na interes Klienta.

W przypadku, gdy wyżej wskazane środki nie będą wystarczające by z należytą starannością zapobiec ryzyku naruszenia interesów Klienta, Bank zawiadomi Klienta o zidentyfikowanym konflikcie interesów. W takiej sytuacji świadczenie na rzecz Klienta usług będzie możliwe pod warunkiem, że Klient wyrazi wolę zawarcia/kontynuacji umowy, pomimo zaistniałego konfliktu interesów. Na żądanie, Bank przekaże Klientowi przy użyciu trwałego nośnika informacji lub w oddziale Banku szczegółowe informacje na temat przeciwdziałania konfliktom interesów.

Dokumenty

Informacja na temat podstawowych zasad polityki w zakresie przeciwdziałania konfliktom interesów w ING Banku Śląskim S.A. 

 

Reklamacje/skargi w ING Banku Śląskim S.A.
Informacje na temat sposobu składania reklamacji.

Jak skontaktować się z nami w sprawie reklamacji?

Prosimy o kierowanie ewentualnych reklamacji:

  • Poprzez system bankowości internetowej lub poprzez formularz reklamacji dostępny na stronie www.ingbank.pl
  • Telefonicznie pod numerami 800 163 012 lub (32) 357 00 62 albo osobiście w placówce banku
  • Pisemnie – osobiście w placówce banku albo przesyłką pocztową na adres:

ING Bank Śląski S.A.
ul. Sokolska 34
skr. Poczt. 137
40-086 Katowice

Potwierdzenie złożenia reklamacji przekazujemy telefonicznie, przez system bankowości internetowej, ustnie w oddziale banku lub w postaci papierowej.

W jaki sposób powiadamiamy o rozpatrzeniu reklamacji?

  • Przez system bankowości internetowej,
  • W postaci papierowej.

W jakim terminie udzielamy odpowiedzi na reklamację?

Odpowiedzi udzielamy najszybciej jak to jest możliwe, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania reklamacji. W szczególnie skomplikowanych przypadkach, uniemożliwiających rozpatrzenie reklamacji i udzielenie odpowiedzi w tym terminie, może on zostać wydłużony, jednak nie może przekroczyć 60 dni od dnia otrzymania reklamacji.

 

 

Istota instrumentów finansowych oraz ryzyka
Opis istoty instrumentów finansowych oraz ryzyka związanego z inwestowaniem w te instrumenty.

Informacje o instrumentach i produktach finansowych oferowanych klientom indywidualnym przez ING Bank Śląski

Poniżej zamieszczony opis poszczególnych instrumentów oraz produktów finansowych i powiązanego z nimi ryzyka ma charakter ogólny. Fundusze inwestycyjne otwarte, fundusze inwestycyjne zamknięte oraz lokaty strukturyzowane kierowane są wyłącznie do klientów detalicznych. Szczegółowe informacje na temat inwestycji i związanego z nimi ryzyka można odnaleźć w regulacjach produktowych publikowanych przez Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych (dla funduszy) i Bank (dla lokat) oraz w informacjach dotyczących funkcjonowania rynków i w innych powszechnie dostępnych źródłach informacji.

Fundusze inwestycyjne

Fundusz inwestycyjny - jako instytucja wspólnego inwestowania - gromadzi środki pieniężne wpłacone przez inwestorów (uczestników funduszu), tworząc z nich jeden zbiorczy portfel inwestycyjny. Zebrane pieniądze fundusz inwestycyjny lokuje w różnego rodzaju papiery wartościowe (np. akcje, obligacje) i prawa majątkowe (np. nieruchomości). Fundusz inwestycyjny określa w swoim statucie politykę inwestycyjną (w jakie papiery wartościowe i w jakiej proporcji będzie inwestował). Dzięki temu uczestnicy wpłacający do funduszu pieniądze wiedzą, na jakie zyski mogą liczyć i jakich zagrożeń oczekiwać.

Każdy fundusz inwestycyjny posiada odrębną politykę inwestycyjną, która określa typy i rodzaje papierów wartościowych i innych praw majątkowych będących przedmiotem lokat funduszu. W sprzyjających warunkach rynkowych wartość jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego rośnie, co dla inwestora wiąże się z odnotowaniem zysku z inwestycji. W niesprzyjających warunkach rynkowych, gdy wartość jednostek uczestnictwa spada, inwestor musi liczyć się z możliwością utraty części lub całości zainwestowanego kapitału.

Skrócone i uproszczone opisy polityki inwestycyjnej znajdują się m.in. w kluczowych informacjach dla inwestorów, czy kartach funduszy.

W zamian za wpłaty dokonane do funduszu inwestycyjnego, uczestnicy funduszu otrzymują określoną liczbę tytułów uczestnictwa czyli jednostki uczestnictwa (w przypadku funduszy inwestycyjnych otwartych) albo certyfikaty inwestycyjne (w przypadku funduszy inwestycyjnych zamkniętych)

Z ustaloną częstotliwością fundusz inwestycyjny ustala wartość tytułów uczestnictwa. Wartość tytułów uczestnictwa może się zmieniać w każdym dniu wyceny.

Tytuły uczestnictwa funduszy inwestycyjnych nie są objęte Bankowym Funduszem Gwarancyjnym.

Główne ryzyka, związane z inwestowaniem w fundusze inwestycyjne:

Ryzyko starty wzrasta jeżeli zobowiązania lub roszczenia wynikające z tych transakcji są denominowane w walucie obcej.

  • Ryzyko rynkowe – ryzyko poniesienia straty lub osiągnięcia niższego niż oczekiwany dochód z inwestycji na skutek zmian cen rynkowych. Ryzyko obejmuje m. in. ryzyko rynku akcji i ryzyko stóp procentowych. Ryzyko rynku akcji obejmuje ryzyko spadku wartości portfela inwestycyjnego funduszu spowodowane spadkiem cen akcji. Ryzyko stopy procentowej dotyczy ryzyka spadku wartości portfela inwestycyjnego funduszu spowodowanego zmianą rynkowych stóp procentowych. Zależność cen instrumentów dłużnych od rynkowych stóp procentowych jest następująca - wraz ze wzrostem rynkowych stóp procentowych ceny instrumentów dłużnych o stałym oprocentowaniu spadają, a wraz ze spadkiem rynkowych stóp procentowych ceny tych instrumentów dłużnych rosną. Ryzyko stopy procentowej zależy od czasu do wykupu instrumentu, rodzaju oprocentowania, jego stopy odsetkowej i stopy dochodowości
  • Ryzyko kredytowe – związane z możliwością braku spłaty zobowiązań przez kontrahenta, z tytułu wyemitowanych instrumentów dłużnych, które nabył fundusz inwestycyjny; niewypłacalność któregokolwiek z emitentów może negatywnie wpłynąć na wartość aktywów funduszu i wycenę jednostek uczestnictwa.
  • Ryzyko płynności - wynikające z możliwości wystąpienia sytuacji, w której nie jest możliwe dokonanie transakcji papierami wartościowymi bez znaczącego wpływu na ich cenę. Ryzyko to występuje najczęściej przy próbie sprzedaży znacznej ilości posiadanych aktywów, szczególnie jeśli płynność obrotu danym papierem wartościowym nie jest wysoka.
  • Ryzyko walutowe – jest specyficznym rodzajem ryzyka rynkowego i może wystąpić w przypadku, gdy wartość aktywów funduszu wyceniana jest w jednej walucie (np. w złotym polskim) a fundusz inwestuje w instrumenty finansowe denominowane w walutach obcych; przy niekorzystnej zmianie kursów walutowych i przy braku zabezpieczenia pozycji walutowej, nawet przy wzroście cen papierów wartościowych stopa zwrotu z inwestycji może okazać się ujemna.
  • Ryzyko koncentracji – dotyczy portfela inwestycyjnego a nie konkretnego instrumentu finansowego. Występuje, gdy fundusz ulokuje dużą część swoich środków w jeden typ instrumentu finansowego, co w przypadku nieoczekiwanych zmian rynkowych może spowodować stratę na całym portfelu inwestycyjnym. Ryzyka koncentracji można unikać poprzez dywersyfikację inwestycji.
  • Ryzyko polityczne – wiąże się ze sposobem interwencji rządów w poszczególnych krajach, w rezultacie czego może nastąpić pogorszenie warunków inwestycji lub wręcz uniemożliwić kontynuowanie inwestycji i w efekcie fundusz inwestycyjny będzie zmuszony do natychmiastowego wycofania swoich środków na niekorzystnych warunkach.
  • Ryzyko inwestycji w instrumenty pochodne – powstaje, gdy fundusz stosuje instrumenty pochodne np. do zabezpieczenia aktywów lub w ramach strategii inwestycyjnej. Z instrumentami pochodnymi mogą wiązać się m.in. następujące ryzyka:
    • prawa nabyte ograniczone w czasie (np. prawo do zakupu ustalonej liczby dolarów za euro w ustalonym dniu po ustalonym kursie) mogą wygasnąć i stać się bezwartościowe lub ich wartość może spaść;
    • ryzyko straty nie da się przewidzieć i może ono przewyższyć marże;
    • transakcje mające na celu wyeliminowanie lub zmniejszenie ryzyka mogą okazać się niemożliwe do realizacji lub możliwe wyłącznie po cenach rynkowych powodujących straty;
  • Ryzyko otwarcia likwidacji funduszu – likwidacja funduszu polega na zbyciu jego aktywów, ściągnięciu należności funduszu, zaspokojeniu wierzycieli i umorzeniu jednostek uczestnictwa przez wypłatę uzyskanych środków pieniężnych inwestorom, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich jednostek uczestnictwa. Inwestor nie ma wpływu na wystąpienie przesłanek likwidacji funduszu. Istnieje ryzyko, że środki pieniężne wypłacane inwestorom będą niższe niż możliwe do otrzymania w przypadku, gdyby fundusz nie został postawiony w stan likwidacji.
  • Ryzyko połączenia funduszy/subfunduszy – zarówno fundusz, jak i poszczególne subfundusze mogą być połączone z innymi funduszami inwestycyjnymi i subfunduszami. Inwestor nie ma wpływu na decyzję Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych o ich połączeniu.
  • Ryzyko zmiany terminu realizacji zlecenia odkupienia/zamiany/konwersji jednostek uczestnictwa funduszu – w przypadku zaistnienia zagrożenia krótkoterminowej płynności funduszu/ subfunduszu, odkupienie/ zamiana/ konwersja jednostek uczestnictwa funduszu/ subfunduszu może ulec przesunięciu w czasie nie dłuższemu jednak niż 7 dni po złożeniu przedmiotowego zlecenia. Wiąże się to z ryzykiem, że odkupienie jednostek uczestnictwa funduszu/ subfunduszu może nastąpić po cenie mniej korzystnej niż oczekiwał tego inwestor składający zlecenie odkupienia.
  • Ryzyko niewypłacalności – obejmuje ryzyko spadku wartości aktywów netto funduszu spowodowane niedotrzymaniem warunków kontraktów finansowych przez emitentów instrumentów dłużnych. Ryzyko niewypłacalności polega na niespłaceniu przez emitenta w terminie należnej kwoty z tytułu wyemitowanych instrumentów dłużnych, co dla inwestora może oznaczać częściową lub całkowitą utratę zainwestowanych środków.

Szczegółowe informacje na temat ryzyka i strategii inwestowania znajdują się w prospektach informacyjnych funduszy.

Zasady opodatkowania zysków z funduszy inwestycyjnych w przypadku osób fizycznych

Zyski osiągnięte z inwestycji w tytuły uczestnictwa funduszy inwestycyjnych mogą być obciążone podatkiem od dochodów kapitałowych na podstawie Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, (Dz. U. 00.14.176 z póź. zm.).

W przypadku funduszy krajowych płatnikiem podatku jest fundusz, który oblicza, pobiera i odprowadza podatek dochodowy do właściwego urzędu skarbowego. Kwoty, które otrzymuje Uczestnik z odkupienia tytułów uczestnictwa są już pomniejszone o należny podatek.

Ze względu na fakt, że obowiązki podatkowe zależą od indywidualnej sytuacji inwestora i miejsca dokonywania inwestycji, w celu ustalenia obowiązków podatkowych, wskazane jest zasięgnięcie porady doradcy podatkowego lub porady prawnej.

  • Jednostki uczestnictwa otwartych funduszy inwestycyjnych

Jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych są zbywane przez otwarte fundusze inwestycyjne. Fundusz inwestycyjny otwarty zbywa jednostki uczestnictwa każdemu, kto dokona na nie wpłaty i złoży zlecenie nabycia. Osoba, która dokonała nabycia jednostek uczestnictwa, staje się uczestnikiem funduszu. Fundusz inwestycyjny otwarty odkupuje jednostki uczestnictwa od każdego uczestnika funduszu, który tego zażąda; w takiej sytuacji jednostka taka jest umarzana a uczestnik otrzymuje pieniądze.

Według kryterium prawnego fundusze inwestycyjne dzieli się na fundusze inwestycyjne otwarte (FIO) oraz specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte (SFIO). Specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte są bardziej liberalne pod względem polityki inwestycyjnej niż FIO, a tym samym może towarzyszyć im wyższy poziom ryzyka niż w przypadku FIO i mogą być skierowana do węższej grupy osób, niż w przypadku FIO.

Lista funduszy inwestycyjnych otwartych dostępnych dla osób fizycznych za pośrednictwem ING Banku Śląskiego dostępna jest na stronie internetowej www.ingbank.pl/indywidualni/inwestycje.

  • Certyfikaty Inwestycyjne

Certyfikaty inwestycyjne są papierami wartościowymi emitowanymi przez zamknięte fundusze inwestycyjne i są niepodzielne. Fundusze zamknięte mogą emitować certyfikaty inwestycyjne jako publiczne lub niepubliczne. Wartość certyfikatów inwestycyjnych jest uzależniona od wartości portfela inwestycyjnego funduszu inwestycyjnego zamkniętego. Certyfikat inwestycyjny można przedstawić do wykupu w terminach przewidzianych w statucie funduszu oraz nabyć w każdej nowej emisji. Fundusz inwestycyjny zamknięty może być utworzony na określony czas. Prawa własności certyfikatów inwestycyjnych mogą być przenoszone w formie darowizny, spadku lub sprzedaży w drodze umowy cywilno-prawnej.

W przypadku certyfikatów inwestycyjnych mogą wystąpić charakterystyczne czynniki ryzyka związane z funduszami zamkniętymi np. ryzyko nieprzydzielenie certyfikatów lub niedojście emisji do skutku.

Możliwości inwestycyjne funduszy inwestycyjnych zamkniętych w porównaniu do funduszy inwestycyjnych otwartych są znacznie szersze, co powoduje, że większe jest wynikające z tego ryzyko inwestycyjne.

Występuje ryzyko płynności, które związane jest z faktem, że w większości przypadków płynność certyfikatów inwestycyjnych jest niższa niż w przypadku jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych. 


Lokaty strukturyzowane

Produkty strukturyzowane są instrumentami o charakterze inwestycyjnym w formie lokaty bankowej (strukturyzowanej),

Charakteryzują się one:

  • z góry określonym czasem trwania inwestycji (z reguły od 1 roku do 3 lat),
  • pełną ochroną wpłaconego kapitału w dniu zapadalności produktu,
  • potencjalnym dochodem wyższym niż w przypadku tradycyjnych lokat bankowych,
  • oprocentowaniem opartym na z góry określonej formule, uzależnionym od zmian cen rynkowych (akcji, indeksów giełdowych, surowców, kursów walut, etc.),
  • możliwością inwestycji zgodnie z przewidywanym kierunkiem zmian cen (wzrosty, spadki, trend boczny),
  • ochroną wpłaconych przez Klienta pieniędzy przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny,
  • poniesieniem opłaty likwidacyjnej za wypłatę pieniędzy przed upływem terminu zapadalności lokaty.

Lokaty strukturyzowane oferowane są w formie subskrypcji. Subskrypcja jest to okres przyjmowania wpłat (zapisy) na produkt strukturyzowany. Trwa zazwyczaj 2 – 3 tygodnie. W tym okresie pieniądze klienta podlegają oprocentowaniu w wysokości oprocentowania konta oszczędnościowego. Po okresie subskrypcji rozpoczyna się okres inwestycji, w którym oprocentowanie lokaty uzależnione jest od zachowania instrumentu bazowego (np. kursu walutowego, indeksów giełdowych). Formuła, według której naliczane jest oprocentowanie w okresie umownym lokaty strukturyzowanej, każdorazowo określana jest w treści umowy.

W przypadku niezebrania minimalnej kwoty wymaganej dla danej subskrypcji nie dochodzi ona do skutku, a pieniądze wraz z odsetkami naliczonymi w okresie subskrypcji (pomniejszonymi o należny podatek), przekazywane są Klientom.

Główne ryzyka związane z nabyciem lokaty strukturyzowanej

  • Ryzyko rynkowe – ryzyko osiągnięcia niższego niż oczekiwany dochód z inwestycji na skutek zmian cen rynkowych.
  • Ryzyko kredytowe – ryzyko związane z utratą części kapitału wskutek niewypłacalności banku. Pieniądze wpłacone na lokatę strukturyzowaną chroni Bankowy Fundusz Gwarancyjny. W całości gwarantowane są kwoty (w złotych) do wartości 100.000 euro. Kwoty te obliczane są od sumy pieniędzy na wszystkich rachunkach danej osoby w banku. W przypadku rachunku wspólnego każdemu właścicielowi przysługuje odrębna kwota gwarantowana (do wysokości gwarancji).

Podstawowe informacje o ING Banku Śląskim S.A.

Nazwa banku

ING Bank Śląski Spółka Akcyjna
ul. Sokolska 34
40-086 Katowice

Dane pozwalające na bezpośredni kontakt Klienta z Bankiem

Klient może kontaktować się z Bankiem:

  • osobiście w dowolnym oddziale banku
  • poprzez system bankowości internetowej
  • dzwoniąc na infolinię 801 222 222, +48 (32) 357 00 69

Języki, w których Klient może kontaktować się z Bankiem i w jakich Bank świadczy usługi

Klient może kontaktować się z Bankiem w języku polskim. Bank świadczy usługi w języku polskim. Wybrane informacje lub dokumenty Bank może przekazywać Klientom dodatkowo w języku angielskim.

Zezwolenie posiadane przez Bank

Bank świadczy usługi maklerskie na podstawie i w zakresie art. 70 ust. 2 Ustawy o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. nr 183, poz. 1538, z późn. zm.).